Beste VNF-A leden,

Tjonge wat leven we in een rare wereld. Er gebeurt zo veel om ons heen dat het eigenlijk niet bij te houden is. Zelfs voor een jonge kerel als ik gaat het allemaal een beetje te snel. Ik neem nu woorden in m’n mond als ‘vliegschaamte’, ‘selfiestick’, ‘poenie’ en sinds kort zelfs ‘ontvrienden’. Woorden waarvan we een aantal jaren geleden het bestaan nog niet kenden.

Er verandert veel meer om eens heen. Voor ons als natuurfotografen zal het toevoegen van enkele woorden aan onze woordenschat misschien nog wel zijn te bevatten maar hoe anders is dat met het klimaat. De veranderingen in de natuur en vooral de globale afbraak van die natuur lijken bijna onomkeerbaar.

Nederlanders staan bekend als een proper volkje. Wanneer een containerschip tonnen aan Ikeameuk in de Waddenzee verliest, kunnen we niet snel genoeg afreizen om mee te helpen opruimen. Nog een geluk dat hij slechts een paar honderd van de 19.000 containers verloor. De rederij zal ruim 3 miljoen Euro moeten ophoesten voor de geleden schade. De vervuiler betaalt, nietwaar?

Op iets kleinere schaal zijn wij zelf ook allemaal vervuilers. Maar we zijn ook begaan met de natuur. En daar wringt het soms. We willen graag overal over de wereld genieten van al het moois wat deze aardkloot te bieden heeft maar om ergens te komen moeten we rijden, treinen of vliegen. Vliegen is de meest vervuilende manier om te reizen en vooral verre reizen hakken er aardig in. Een vliegreis belast het milieu maar liefst zeven tot elf keer zo veel als dezelfde reis per trein.

(#belerend vingertje; veel beter is het natuurlijk lekker in je achtertuin te fotograferen. Vandaar misschien het gekozen thema voor de openbare avond (?): Blijf lekker dichtbij.

De vervuiler betaalt. En afval bestaat niet.

Sinds kort hebben we in Hoenderloo niet langer een grijze container. Doel is om het restafval terug te brengen van 140 kg tot 30 kg per inwoner per jaar. En dat moet kunnen. Bijna al het afval past wanneer je goed scheidt (korte ei) in een recyclecontainer. Sinds januari van dit jaar heb ik slechts één keer een vuilniszak ‘overige afval’ weg moeten brengen naar het centrale inzamelingspunt. Eigenlijk heb ik nu voornamelijk papier en plastic en dat mag ik gratis aanbieden. Dit betekent wel dat ik heel minutieus moet sorteren. Papier bij papier en plastic bij plastic. En daar gaan soms eens dingen verkeerd. Lege chipszakken, koffieverpakkingen en piepschuim moeten bij restafval. Sinaasappelnetjes, aluminiumfolie, limonadesiroopflessen van staal en smeerkaaskuipjes mogen wel in de PMD-bak. Best lastig nog.
En o ja. De vervuiler betaalt?

Tja. Nu de Hoenderlose bevolking geen afval meer aanbiedt kan de gemeente hiervoor ook geen rekening sturen. Zij loopt hierdoor inkomsten mis en heeft dus besloten de afvalnota te gaan verhogen…

Nieuwsbrief september 2019

Namens het bestuur,

Henri van Vliet (Voorzitter)